مهمترین دست اندازهای پیش روی توسعه تشکل های حوزه سلامت

مهمترین دست اندازهای پیش روی توسعه تشکل های حوزه سلامت

اشتراک گذاری مطلب

حمید مقیمی، رئیس هیات مدیره انجمن واردکنندگان فرآورده های بهداشتی و آرایشی

حمید مقیمی، متولد ۱۳۴۱ در شهر کرمانشاه است.

لیسانس مدیریت بازرگانی دارد و از سال ۱۳۶۷ در صنعت حمل و نقل بین المللی فعالیت داشته است.

در کنار آن، از سال ۱۳۸۳ وارد حوزه آرایشی و بهداشتی شده است.

از ابتدای تاسیس انجمن واردکنندگان فرآورده های بهداشتی و آرایشی، با این تشکل همراه بوده و امروز، رئیس هیات مدیره این انجمن است.

حدود۲۵۰ تا ۳۰۰ شرکت در این حوزه فعالیت می کنند که حدود نیمی از آنها، عضو انجمن هستند.

  1. تشکل داری با شرکت داری، تفاوت های اساسی متعددی دارد و این واقعیتی است که کمتر به آن توجه می شود. نمی توان توقع داشت الزاماً کسانی که در شرکت های خود، مدیران موفقی هستند، در هیأت مدیره تشکل ها هم بتوانند افراد موفق و اثرگذاری باشند. اداره کردن تشکل ها و حتی فعالیت در قالب هیأت مدیره تشکل ها نیاز به آموزش مهارت های ویژه ای دارد. فرآیند تصمیم گیری در تشکل ها باید مشارکت جویانه و هوشمندانه باشد، در غیر اینصورت تشکل ها ممکن است دچار معضلاتی از قبیل انشقاق و اختلاف نظرهای ماهوی شوند. در این رابطه اتاق بازرگانی، دوره های آموزشی برای هیأت مدیره و دبیران تشکل ها برگزار می کند که بسیار مفید است. به نظر من باید حضور در این دوره ها برای هیأت مدیره ها الزامی شود. به این معنا که عضویت در هیأت مدیره مشروط به دریافت گواهی نامه سپری کردن این دوره ها باشد. به این صورت می توانیم به ارتقای توانمندی های تشکل ها، کمک موثری کنیم. ضمن اینکه از بروز بسیاری از مشکلات و اختلافات پیشگیری می شود.

  1. خوش سابقه و خوشنام بودن اعضای هیأت مدیره تشکل ها یک مولفه بسیار مهم در جلب نظر و اعتماد دولتمردان است و به دنبال آن موجب نافذ بودن و قدرتمند شدن تشکل ها می شود. ضمن اینکه در چنین شرایطی، انگیزه حضور و مشارکت اعضای تشکل ها افزایش پیدا کرده و حتی حمایت های مالی اعضا از تشکل ها پر رنگ تر می شود.

  1. وجود تشکل های موازی، چه در داخل اتاق بازرگانی و چه در سایر سازمان هایی که قبلا اقدام به ثبت تشکل ها کرده اند، یکی از بزرگترین آسیب هایی است که به این حوزه وارد شده است. وجود تشکل های موازی، زمینه ساز ایجاد اصطکاک و رقابت های ناسالم می شود. مانع جدی پیش روی ایجاد صدای واحد هستند. خواسته یا ناخواسته، بین اعضا اختلاف نظر ایجاد می کنند و موجب بی اعتمادی دولتمردان می شوند. در این رابطه، تصمیم بر این بود که بر اساس قانون بهبود محیط کسب و کار، اتاق بازرگانی به عنوان تنها مرجع ثبت تشکل ها شناخته شده و اقدام به حذف یا ادغام تشکل های موازی کند ولی متأسفانه به نظر می رسد، منافع برخی گروه ها مانع از تحقق این عزم شده است.

  1. یکی از توقعاتی که بخش خصوصی و تشکل های مربوطه دارند این است که اتاق بازرگانی به عنوان کانون و پشتیبان تشکل ها، از تشکل ها در مقابل زیاده خواهی برخی دستگاه های دولتی، حمایت کند ولی متأسفانه این حمایت چندان پررنگ و قوی نیست. شاهد هستیم که برخی دستگاه ها، تشکل ها را اصلاً به رسمیت نمی شناسند و در تصمیم گیری ها و تصمیم سازی ها به آن توجهی ندارند. این درحالی است که بر اساس قانون بهبود مستمر فضای کسب و کار و بخشنامه معاون اول رئیس جمهور، همه دستگاه ها موظف هستند ، پیش از ابلاغ دستورالعمل های خود، نظر تشکل ها را دریافت کنند. قطعاً اگر اتاق بازرگانی در این خصوص به شکل قوی تری وارد عمل می شد و از تشکل ها حمایت می کرد، شاهد روزگاری بهتر برای تشکل ها بودیم.

  2. به نظر من یکی از نقاط ضعف تشکل ها در حوزه سلامت، کم بودن تعداد اعضای تشکل ها است. واقعیت این است که دستگاه های دولتی باید بخشی از اختیارات و مسئولیت های خود را به تشکل ها واگذار کنند تا به این صورت، قدرت تشکل ها افزایش یافته و انگیزه شرکت ها برای مشارکت و عضویت در تشکل ها ارتقا پیدا کند. ضمن اینکه باید عضویت شرکت ها در تشکل ها از سوی دستگاه های دولتی، اجباری و الزامی باشد. در حوزه سلامت، اگر سازمان غذا و دارو، شرکت ها را مجبور کند که عضو تشکل مربوط به فعالیت خودشان باشند، قطعاً شاهد رشد و توسعه تشکل ها خواهیم بود و به این صورت، بخش عمده ای از کارهای سازمان های دولتی و انجمن ها برون سپاری می شود.

  1. در بحث عدم مشارکت و عضویت کلیه شرکت ها در تشکل ها، مولفه های دیگری نیز دخیل است که نباید مورد غفلت قرار گیرد. ناموفق بودن تشکل ها در پیگیری مطالبات اعضا از جمله دلایلی است که به روشنی روی انگیزه اعضا اثرگذار است. همچنین بحث میزان رضایت اعضا از هیأت مدیره تشکل نیز موضوع بسیار مهمی است که به کاهش یا افزایش انگیزه اعضا منجر می شود.